வாசல்

   காத்திருந்தேன் உனக்காக 
   பல முறை சொல்லியும் 

    என்னை புரிந்து கொண்டதாய் 
    நீயும்....உன்னை புரிந்து கொண்டதாய்
    நானும் பொய் சொல்லி 
    கொண்டு  இருந்திருக்கிறோம்  
    இதுவரை..... !!


    ஓயாமல் பேசித்தீர்த்த பொழுதுகள் 
    கொஞ்சி கழித்த தருணங்கள் 
    முத்தத்தில் திளைத்த மோக நிமிடங்கள்
    நாள் தவறாமல் போட்ட சண்டைகள்
    கூடலில் முடியாது போன ஊடல்கள் 


    மெய்  மறந்த ஒரு நிலையில்,
    என்னுள் நீயும்.... 
    உன்னுள் நானுமாய்.... 
    கரைந்த தருணத்திற்கு,
    பின் வந்த காலை நேர மயக்கம்
    மசக்கைக்கானது என்று சொல்ல ! 


    நாவுகள் புளிப்பை தேடி ஏங்க
    உயிருக்குள் உயிர் தவிக்கும் 
    தவிப்பை உணர்ந்தேன் ....
    நாள் செல்ல செல்ல வெளிவர 
    துடிக்கும் ஆவேசத்தை, எண்ணி 
    அச்சமே கொள்கிறது மனது.... 


    உயிர் மீதான எனக்குள்ள அக்கறை
    குறைந்து விடுமோ என்று
    அடிக்கடி உதைத்து 
    நினைவுபடுத்துகிறாய்......!?  
    இதய வழி பொறுக்காமல் 
    எனக்குள்ளே அரற்றினேன் ....  
    துடித்தேன் .....கலங்கினேன் ....
    தூக்கம் தொலைத்து, விழித்தே 
    கிடந்திருக்கிறேன்  பலநாள்...


    நேற்று
    திடுக்கென்று  பெரிய  வலி ஒன்று
    இதயத்தை மோத....
    உச்சகட்ட உயிர் போராட்டம் ! 
    முழு சக்தியையும் பிரயோகித்து
    வெளி தள்ள பிறந்தே விட்டது....
    அழகாய், அருமையாய் அதே மர்ம
    புன்னகையுடன் !!?


     என் மொத்த 
     உணர்வையும், மௌனமாய் 
     மொழிப்பெயர்த்து.... 
     ஒற்றை வார்த்தையாய் 
     'என் பெயர் காதல்'  என்கிறது 
     நேற்றிரவு பிறந்த என் குழந்தை !!

  சந்திக்கும் ஒவ்வொருமுறையும்
  சண்டையிட்டு அத்தனையிலும்
  தோல்வி பிடிக்காத நான்
  தோற்று, நீ வெல்வதை ரசித்து !
  இதழ்கள் வலிக்கும் வரை 
  பேசிய பின்னும்
  இன்னும் மிச்சம் இருக்கிறதே
  வார்த்தைகள்.....!?
  உன்னிடம் இருந்து திரும்பி
  வர அடம் பிடிக்கும்
  குழந்தையாய் நான் !
  பிடிவாதமாய் செல்ல மறுத்து
  என்னிடமிருக்கும் நீ....!
  இவை இணையும் புள்ளியில்
  நான், நீ மறைந்து
  நாம் என்ற ஒன்றாக !?
  அதுவரை தொடரட்டும்
  இந்த அடமும் பிடிவாதமும் !!?