வாசல்

                                                 

                                                     நாட்கள் பல

                                                     தவமாய் தவமிருந்து
                                                     வரம் யாசித்து
                                                     பெறப் போகும்
                                                     அத்தருணத்தில்
                                                     குளத்து நீரில் 

                                                     கல்லெரிந்ததை போல

                                                     விழுந்ததொரு மழைத்துளி...!

                                                     சலனம் அடங்குமென 

                                                     சலனத்துடனே  

                                                     சலனம் அடங்கும்வரை 

                                                     காத்திருந்தேன்...!
                                         
                                                     நீண்ட காத்திருப்பின் முடிவில்
                                                     எனதருகில் வந்த                                                  

                                                     உன்னை எண்ணி எண்ணி

                                                     இணைந்த பொழுதினில்

                                                     சட்டென்று வெடித்து

படங்கள்-நன்றி கூகுள்  

                                                 உன் குரல்...

                                                 என் நரம்புகளை

                                                 உருவேற்றி சென்றதை

                                                 நீ அறிய மாட்டாய்...

                                                 சேகரித்து வைத்திருந்த

                                                 நினைவுகளை

                                                 உன் குரல்...

                                                 என் உயிர் பிளந்து 

                                                 களவாடிய போனதை

                                                 நீ அறியமாட்டாய்...

                                                 என் தனிமைச் 

                                                 சுமைகளை

                                                 உன் குரல்...

                                                 அதிகரித்துச் சென்றதை

                                                 நீ அறியமாட்டாய்...

                                              

                                                 தலைகோதி
                                                 நெஞ்சை வருடும்
                                                 உன் குரல்...                                                  
                                                 என்னை துடிக்க வைப்பதை
                                                 நீ அறிய மாட்டாய்...

                                                 விழியில் உன் பிம்பம்

                                                 செவியில் உன் குரல்

                                                 எதை முழுதாய் ரசிப்பது

                                                 தவித்து நிற்க்கையில்

                                                 சட்டென்று ஒலிக்கும்
                                                 உன் சிரிப்பொலி...

                                                 அந்த அதிர்வில்

                                                 மொத்தமாய் சிதைந்து

                                                 சிதறி சருகாய் உதிர்ந்து

                                                 போனேன் நான் !

                                                 மீண்டு எழுவதற்குள்

                                                 முடிந்தே விட்டது

                                                 இந்த முறையும்
                                                 நம் தொலைபேசி உரையாடல் !!

                                                                  தனிமையான தருணங்களில்

                                                                  அங்கே நீ 
                                                                  ஒவ்வொரு எழுத்தாய் 

                                                                  எனது பெயரை
                                                                  உச்சரிக்கும் நொடிகளில்

                                                                  இங்கே இவள்

                                                                  தூள் தூளாய் சிதறி

                                                                  காற்றில் கரைவதை

                                                                  அறிவாய் தானே !

                                                                  மொத்தமாய்
                                                                  கரைந்து 

                                                                  உன்னை வந்தடைகிறேன்
                                                                  அதுவரை 

                                                                  சொல்லிக்கொண்டே இரு
                                                                  எனது பெயரை !!  

                                                                

      எழுத்துக்களை தனித் தனியே

      சேர்த்தும் பிரித்தும் 

      நீ எழுத

      'என்ன மொழி இது' நான் விழிக்க

      நீ சிரித்தாய் 

      'உன் பெயரை தான் எழுதினேன் !' 

      அன்று பார்த்தேன்...

      காதல் 

      உன்னை சிறுபிள்ளையாக்கி

      வைத்திருந்த அழகை !!

                                                                   .

                                                                   கிறங்கி கிறங்கி விழுகிறேன்

                                                                   என் பெயரை அவன்
                                                                   சொல்லும் போதெல்லாம் !
                                                                   இப்போதும்
                                                                   கிறங்கிக் கிடக்கிறேன்...
                                                                   யாராவது
                                                                   அவன் பெயர்
                                                                   சொல்லி அழையுங்களேன்
                                                                   விழித்தெழ வேண்டும் நான் !!





படம் - நன்றி கூகுள்  

                                                             எதிர்ப்படும்

                                                             ஆயிரமாயிரம் முகங்களிலும்

                                                             உன்னைத் தேடுகிறேன்

                                                             உள்ளே வைத்துகொண்டு

                                                             வெளியே தேடுவதே

                                                             வாடிக்கையாகிவிட்டது 

                                                             வழக்கம் போல் பரிகசித்து

                                                             சிரிக்கின்றன விழிகள்...

                                                             இமைகளை இறுக மூடி

                                                             விழிகளுக்குள் ஓடுகிறேன்

                                                             உன்னைக் காண...!

                                                                            * * * * *

                                                                                                                        

                                                             இப்போதெல்லாம்

                                                             கண்கள் கலங்கினாலும்

                                                             கண்ணீர் விடுவதாயில்லை...

                                                             விழித்திரையில்

                                                             சேமித்து  வைத்திருக்கும்

                                                             உன் காட்சிகளில்

                                                             ஒன்றையும்

                                                             கரைத்து விட

                                                             எனக்கு சம்மதமில்லை !!

படங்கள்-நன்றி கூகுள்