அப்படியா...!

                                       
                                          ஆசையாய் நெஞ்சணைத்து 
                                          சேர்த்தள்ளி கொண்டு வந்தேன் !


                                          புது மணம் முகர்ந்து
                                          முகத்தோடு ஒற்றி மகிழ்ந்தேன் !


                                          பளபள மேனி அழகு வியந்து  
                                          பிடித்த இடத்தில் அமர வைத்தேன் !  


                                          மெல்ல என் விரலால் 
                                          தொட்டு வருடி ரசித்தேன் !


                                          புரட்டி பார்க்க   
                                          ஆவலாய் காத்திருந்தேன் !
                                                           
                                          இன்றோ 
                
                                          திட்டித் தீர்க்கின்றன..... 
                                          இன்னும் 
                                          திறக்கப் படாத புத்தகங்கள் !?


                                          உன்னை படித்து கொண்டிருக்கிறேன் நான் !

                           
                                                                           


























படங்கள் - கூகுள் 



மனிதா...!

                                                        

                                                        இது சரியில்லை 
                                                        அது சரியில்லை 
                                                        இவன் எதுக்கும் லாயக்கில்லை
                                                        அவன் ஒரு உதவாக்கரை 
                                                        இரவு பகல் 
                                                        ஓய்வின்றி  
                                                        சலிப்பின்றி சொன்னேன்
                                                        அலுக்கவில்லை எனக்கு !  
                                                         ..............
                                                         நான் 
                                                         கொஞ்சம் மாறியிருக்கலாம்
                                                         தவறில்லை 
                                                         தாமதமாக புரிகிறது
                                                         மரணபடுக்கையில் !!
  

                                                                     **************


                                                          லட்சத்தில் ஒரு துளி
                                                          போகட்டும் 
                                                          விட்டுவிட மனமின்றி
                                                          எழும்முன் விரைந்து 
                                                          அடித்து கொன்று   
                                                          சிரிக்கிறது மிருகம் !
                                                          செத்துக்கிடக்கிறது 
                                                          கடித்த கொசு !!




மாயை...!

                                        
                                                       நம்பிக்கையற்ற தீயில்
                                                       பொசுங்கிப்போன 
                                                       மென் உணர்வுகளில் !
                                                       
                                                       நிராகரிக்கப்பட்டு 
                                                       திரும்பிய நேசம் பிளந்த
                                                       வெடிப்பில் ! 
                                                       
                                                       இன்பச்சுமை நீயென 
                                                       சுமந்து தீர்த்து வலிகண்ட 
                                                       உயிர்கூட்டில் !
                                                       
                                                       உன்னை விடுத்து வேறெதையும்
                                                       சுவாசித்தறியா நாசியின் 
                                                       வெம்மையில் !
                                                       
                                                       வேடந்தரித்து 
                                                       பேசத்தெரியா இயல்பின் 
                                                       கோபக் கதிர்வீச்சில் !
                                                        .............
                                                       மரணித்துவிடுகிறது
                                                       'காதல்' எனும் மாயை !! 






சந்தித்தபோது...!

                                                         

                                                           சாலையில் 
                                                           கண்டதும் என் விழிகள் 
                                                           காதலுற்றன
                                                           என்னை கடந்து சென்ற 
                                                           வாகனத்தில் உனது பெயர் !                                                 


                                                                           ******
                                                                                                                        
                                                            முதல் முறை
                                                            நாம் சந்தித்தபோது
                                                            விழிகள் விரிய
                                                            நீ பார்த்த பார்வையின்
                                                            ஆழத்தில் விழுந்து
                                                            நான் மெல்ல 
                                                            உள்ளே செல்ல  
                                                            சிறிதும் தாமதியாமல்
                                                            இமைகள் இரண்டையும்
                                                            இறுக்கமாக 
                                                            மூடிக்கொண்டாய் !
                                                                                                                                                                                                                                           
                                                            வெளிவர மனம் இன்றி 
                                                            பொய்யாக மயங்கியே  
                                                            கிடக்கின்றேன்
                                                            இன்றுவரை நானும் !               
                                                         
                                                                 
                                                                              ******

                                                            நாம் 
                                                            கடற்கரைச் செல்லும் 
                                                            போதெல்லாம்
                                                            பெருமையாய் சிரிக்கின்றன
                                                            உன் கால் தழுவி 
                                                            முத்தமிட்டு செல்லும் அலைகள் !
                                                            ஒரு சந்தர்ப்பம் கொடு
                                                            அவை என்னை பார்த்து 
                                                            பொறாமைப்படட்டும் !!


   

                                                           

போதுமெனக்கு...!


                                 

                                                     
                                                       பயணம் இனிதாய் முடிந்தது
                                                       அடம் பிடித்து 
                                                       உடன் வந்த உன்  
                                                       நினைவுகளால் !!
                                                     
                                                                         **************


                                                       சில  நேரம்
                                                       உன்  கோபம் ரம்மியமானதாக 
                                                       இருந்திருக்கிறது
                                                       மழை நேரத்து தேநீரின் 
                                                       முதல் துளி 
                                                       அருந்துவது போல ! 

                                                                          **************

                                                       பேசியே களைத்து போன  வார்த்தைகள்
                                                       தேடிக் கிடைத்த அர்த்தங்கள் 
                                                       இரண்டும் அற்ற இந்த மௌனம்
                                                       இதன் ஆழத்தில் ஒளிந்து கிடக்கும் 
                                                       நம் நேசம் !
                                                       விலகி இருந்தும்  
                                                       தழுவிக் கொண்டிருக்கும் 
                                                       உன் நினைவுகள் !
                                                       தனித்திருந்தும் 
                                                       தொடர்ந்து ஒலிக்கும் 
                                                       உனது குரல் !
                                                       நான் சேகரித்து 
                                                       வைத்திருக்கும்  
                                                       உன் சிரிப்பு முத்துக்கள் !   
                                                       இவை போதுமெனக்கு 
                                                       இந்த ஜென்மத்தை முடிப்பதற்கு !!


                                                                             **************
                                   
                                                       சட்டென்று 
                                                       சிலிர்க்கிறது எனக்கு  
                                                       வேகமாய் துடிக்கிறது நெஞ்சம்
                                                        ..................
                                                        புரிந்துவிட்டது 
                                                        இப்போது 
                                                        என் எழுத்துக்களை நீ
                                                        படித்துக் கொண்டிருக்கிறாய் !

                 

                                  

நாயகனே...!


                                  

                                  அமுத தமிழை அள்ளி பருகி
                                  ஆசையோடு எனக்கும் ஊட்டிய அன்பே !
                                  தமிழோடு உறவாடி காதல் மணம் 
                                  புரிந்து கவிக்குழந்தை பெற்ற தாயே !

                                  என் விரல் பிடித்து கவிநடை
                                  பயில கற்றுத் தந்த எந்தையே !
                                  என் மனச்சுமை குறைக்க சாய்ந்து
                                  கொள்ள தோள் தரும் தோழனே !

                                  உனதன்பை நினைத்து உவகை கொண்ட
                                  என்னுள்ளம் துள்ளி எழுதும் கவிதையே!
                                  உன் பேச்சில் சிதறிடும் முத்துக்கள்
                                  சேர்த்து அள்ளி நெஞ்சம் நிறைப்பேனே !
                                  
                                  பரம்பொருளை பாடி பணிவதுபோல் மனதினுள்  
                                  மலர்தூவி அர்ச்சித்து மகிழ்வேன் கண்ணனே ! 
                                  மனதோடு மட்டும்பேசி வந்த என்னை 
                                  கனவு தோட்டத்தில் பூக்கவைத்த விந்தையே !
                                                                    
                                  ஆறுபல கூடிடவே தேடிவரும் கடலெனவே
                                  நட்புபல  நாடிவரும் பேருபெற்ற நாயகனே ! 
                                  தவறாய் தமிழை பேசும்பலர் சூழ்ந்திருக்க
                                  தவமாய் தமிழை போற்றும் தனித்துவமே !

                                  பூவுலகின் ஆர்ப்பாட்டமான அற்புத கவிதையே 
                                  செஞ்சுடரே ! செந்தமிழே ! செந்தழலே ! தீஞ்சுவையே !
                                  நீ வாழிய ! வாழிய பல்லாண்டு !
                                  தமிழ் வாழும்வரை நீயும் வாழியவே !!

                                  
                                 ***************


                                  வாழ்த்துக்களில் 
                                  வாழ்வதில்லையாம் நேசம் 
                                  யார் சொன்னது !?  
                                  உன்னை 
                                  வாழ்த்தியே 
                                  வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறேன் 
                                  நான் !


                                  ***************
  

எங்கே போயின...?!

                                                      
                                                      


                                 என் தாயை உன் தாய் 
                                 என்று உரைப்பாய்
                                 நான் ஆம் என்பேன் 
                                 உன்போல் 
                                 அரக்கி கருவறை  
                                 ஜனனம் என்றால் !
                                  
                                 மண்ணை தாயாய் வணங்கும் 
                                 நான் எங்கே
                                 என் தாய்களின் கருவறுத்த 
                                 நீ எங்கே
                                 நாளை உனக்கு 
                                 இங்கே 'ராஜ'மரியாதை !

                                 கொலை விளையாட்டை 
                                 ரசித்த உனக்கு 
                                 இது எம்மாத்திரம் !?
                                 தமிழன் கருவறுத்தவன் 
                                 'கை'பற்றி 
                                 குதூகலிக்க போகும் கூட்டம்.....!!
                                 
                                 ரசிக்கத்தான் வேண்டுமோ 
                                 விளையாட்டுடன் அவனையும் ?! 
                                 எங்கே போயின 
                                 எம்வீர தினவெடுத்த தோள்கள் ?
                                 எங்கே தொலைந்தார்கள் 
                                 ரௌத்ரம் பழகியவர்கள் ?