மாயை...!

                                        
                                                       நம்பிக்கையற்ற தீயில்
                                                       பொசுங்கிப்போன 
                                                       மென் உணர்வுகளில் !
                                                       
                                                       நிராகரிக்கப்பட்டு 
                                                       திரும்பிய நேசம் பிளந்த
                                                       வெடிப்பில் ! 
                                                       
                                                       இன்பச்சுமை நீயென 
                                                       சுமந்து தீர்த்து வலிகண்ட 
                                                       உயிர்கூட்டில் !
                                                       
                                                       உன்னை விடுத்து வேறெதையும்
                                                       சுவாசித்தறியா நாசியின் 
                                                       வெம்மையில் !
                                                       
                                                       வேடந்தரித்து 
                                                       பேசத்தெரியா இயல்பின் 
                                                       கோபக் கதிர்வீச்சில் !
                                                        .............
                                                       மரணித்துவிடுகிறது
                                                       'காதல்' எனும் மாயை !! 






சந்தித்தபோது...!

                                                         

                                                           சாலையில் 
                                                           கண்டதும் என் விழிகள் 
                                                           காதலுற்றன
                                                           என்னை கடந்து சென்ற 
                                                           வாகனத்தில் உனது பெயர் !                                                 


                                                                           ******
                                                                                                                        
                                                            முதல் முறை
                                                            நாம் சந்தித்தபோது
                                                            விழிகள் விரிய
                                                            நீ பார்த்த பார்வையின்
                                                            ஆழத்தில் விழுந்து
                                                            நான் மெல்ல 
                                                            உள்ளே செல்ல  
                                                            சிறிதும் தாமதியாமல்
                                                            இமைகள் இரண்டையும்
                                                            இறுக்கமாக 
                                                            மூடிக்கொண்டாய் !
                                                                                                                                                                                                                                           
                                                            வெளிவர மனம் இன்றி 
                                                            பொய்யாக மயங்கியே  
                                                            கிடக்கின்றேன்
                                                            இன்றுவரை நானும் !               
                                                         
                                                                 
                                                                              ******

                                                            நாம் 
                                                            கடற்கரைச் செல்லும் 
                                                            போதெல்லாம்
                                                            பெருமையாய் சிரிக்கின்றன
                                                            உன் கால் தழுவி 
                                                            முத்தமிட்டு செல்லும் அலைகள் !
                                                            ஒரு சந்தர்ப்பம் கொடு
                                                            அவை என்னை பார்த்து 
                                                            பொறாமைப்படட்டும் !!


   

                                                           

போதுமெனக்கு...!


                                 

                                                     
                                                       பயணம் இனிதாய் முடிந்தது
                                                       அடம் பிடித்து 
                                                       உடன் வந்த உன்  
                                                       நினைவுகளால் !!
                                                     
                                                                         **************


                                                       சில  நேரம்
                                                       உன்  கோபம் ரம்மியமானதாக 
                                                       இருந்திருக்கிறது
                                                       மழை நேரத்து தேநீரின் 
                                                       முதல் துளி 
                                                       அருந்துவது போல ! 

                                                                          **************

                                                       பேசியே களைத்து போன  வார்த்தைகள்
                                                       தேடிக் கிடைத்த அர்த்தங்கள் 
                                                       இரண்டும் அற்ற இந்த மௌனம்
                                                       இதன் ஆழத்தில் ஒளிந்து கிடக்கும் 
                                                       நம் நேசம் !
                                                       விலகி இருந்தும்  
                                                       தழுவிக் கொண்டிருக்கும் 
                                                       உன் நினைவுகள் !
                                                       தனித்திருந்தும் 
                                                       தொடர்ந்து ஒலிக்கும் 
                                                       உனது குரல் !
                                                       நான் சேகரித்து 
                                                       வைத்திருக்கும்  
                                                       உன் சிரிப்பு முத்துக்கள் !   
                                                       இவை போதுமெனக்கு 
                                                       இந்த ஜென்மத்தை முடிப்பதற்கு !!


                                                                             **************
                                   
                                                       சட்டென்று 
                                                       சிலிர்க்கிறது எனக்கு  
                                                       வேகமாய் துடிக்கிறது நெஞ்சம்
                                                        ..................
                                                        புரிந்துவிட்டது 
                                                        இப்போது 
                                                        என் எழுத்துக்களை நீ
                                                        படித்துக் கொண்டிருக்கிறாய் !

                 

                                  

நாயகனே...!


                                  

                                  அமுத தமிழை அள்ளி பருகி
                                  ஆசையோடு எனக்கும் ஊட்டிய அன்பே !
                                  தமிழோடு உறவாடி காதல் மணம் 
                                  புரிந்து கவிக்குழந்தை பெற்ற தாயே !

                                  என் விரல் பிடித்து கவிநடை
                                  பயில கற்றுத் தந்த எந்தையே !
                                  என் மனச்சுமை குறைக்க சாய்ந்து
                                  கொள்ள தோள் தரும் தோழனே !

                                  உனதன்பை நினைத்து உவகை கொண்ட
                                  என்னுள்ளம் துள்ளி எழுதும் கவிதையே!
                                  உன் பேச்சில் சிதறிடும் முத்துக்கள்
                                  சேர்த்து அள்ளி நெஞ்சம் நிறைப்பேனே !
                                  
                                  பரம்பொருளை பாடி பணிவதுபோல் மனதினுள்  
                                  மலர்தூவி அர்ச்சித்து மகிழ்வேன் கண்ணனே ! 
                                  மனதோடு மட்டும்பேசி வந்த என்னை 
                                  கனவு தோட்டத்தில் பூக்கவைத்த விந்தையே !
                                                                    
                                  ஆறுபல கூடிடவே தேடிவரும் கடலெனவே
                                  நட்புபல  நாடிவரும் பேருபெற்ற நாயகனே ! 
                                  தவறாய் தமிழை பேசும்பலர் சூழ்ந்திருக்க
                                  தவமாய் தமிழை போற்றும் தனித்துவமே !

                                  பூவுலகின் ஆர்ப்பாட்டமான அற்புத கவிதையே 
                                  செஞ்சுடரே ! செந்தமிழே ! செந்தழலே ! தீஞ்சுவையே !
                                  நீ வாழிய ! வாழிய பல்லாண்டு !
                                  தமிழ் வாழும்வரை நீயும் வாழியவே !!

                                  
                                 ***************


                                  வாழ்த்துக்களில் 
                                  வாழ்வதில்லையாம் நேசம் 
                                  யார் சொன்னது !?  
                                  உன்னை 
                                  வாழ்த்தியே 
                                  வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறேன் 
                                  நான் !


                                  ***************
  

எங்கே போயின...?!

                                                      
                                                      


                                 என் தாயை உன் தாய் 
                                 என்று உரைப்பாய்
                                 நான் ஆம் என்பேன் 
                                 உன்போல் 
                                 அரக்கி கருவறை  
                                 ஜனனம் என்றால் !
                                  
                                 மண்ணை தாயாய் வணங்கும் 
                                 நான் எங்கே
                                 என் தாய்களின் கருவறுத்த 
                                 நீ எங்கே
                                 நாளை உனக்கு 
                                 இங்கே 'ராஜ'மரியாதை !

                                 கொலை விளையாட்டை 
                                 ரசித்த உனக்கு 
                                 இது எம்மாத்திரம் !?
                                 தமிழன் கருவறுத்தவன் 
                                 'கை'பற்றி 
                                 குதூகலிக்க போகும் கூட்டம்.....!!
                                 
                                 ரசிக்கத்தான் வேண்டுமோ 
                                 விளையாட்டுடன் அவனையும் ?! 
                                 எங்கே போயின 
                                 எம்வீர தினவெடுத்த தோள்கள் ?
                                 எங்கே தொலைந்தார்கள் 
                                 ரௌத்ரம் பழகியவர்கள் ? 


                                

எனக்குள்...!



                                            தகிக்கும்  என் 
                                            தனிமைக்கு  
                                            தீர்வு கேட்டேன் உன்னிடம் 
                                            வருந்தாதே பேசுகிறேன் 
                                            என தொலைபேசி, எதிர்பாரா பொழுதில் 
                                            என் உயிர் கொய்து 
                                            சிரித்து கொண்டே செல்கிறாய் !


                                            மீண்டும் 
                                            உன் மன கருவறையில் ஜனித்து 
                                            உன் விழி பார்வையால் பிறக்கின்றேன் 
                                            மரிக்கிறேன் பின் பிறக்கிறேன்
                                            உன்னால் எனக்குள் 
                                            எத்தனை இறப்புகள் ? 
                                            எத்தனை பிறப்புகள் ?


                                            உன் நினைவு பூக்களின் வாசம் 
                                            என் சுவாசம் !
                                            நான் உலகை நீங்கிய பின்னும் 
                                            என் காதலை 
                                            கவிதையில் வாழவைக்கும் 
                                            இணையம் 
                                            குலதெய்வமாகி போனதே !!

                                          
                                            *************


                                            காதல் 
                                            பலரை சிதைக்கும்
                                            என்னை செதுக்குகிறது
                                            காதலன் நீ என்பதால் !!


                                            *************



                                          

பேசாத போது...!

                                             

                                      
                                             வார்த்தைகளற்ற வெற்றிடத்தை
                                             உன் நினைவுகள் இட்டு 
                                             நிரப்புகின்றேன் !
                                             அந்நினைவுகள் கொன்று 
                                             மௌனவலிக்கு மருந்திட்டு 
                                             ஆற்றுகிறேன் !

                                              நம் புரிதல் பெரிது 
                                              என் இறுமாப்பை உடைத்தெறிந்தது
                                              இப்போது விழுந்த மெல்லிய திரை
                                              திரை கிழித்தெறிய 
                                              உரிமையில்லை எனக்கு 
                                              மனமில்லை உனக்கு !

                                              எனக்கு பிடிக்காத மௌனம் 
                                              உனக்கு பிடிப்பதால் 
                                              ஏற்று கொள்கிறேன் 
                                              உயிர் வதைக்கும் வலியை !

                                              என்னிடம் இருக்கட்டும் 
                                              உன்னை பற்றிய கற்பனைகள் 
                                              அழிக்க சொல்லிவிடாதே
                                              அதையும் !

                                              எனது உயிர் இயக்கம் 
                                              நடந்தாக வேண்டும் 
                                              என்னிதயம் சுற்றுகிறது 
                                              உன்னை !

                                            

                                              சிற்பி நீ தரும் 
                                              மௌன வலி பொறுத்து 
                                              சிலை ஆவேனே தவிர   
                                              வலி பொறுக்காமல்
                                              மிதிபடும் வாயிற்படி
                                              கல்லாக மாட்டேன் நான் !




                                              மன்னித்துவிடு 
                                              நாம் பேசாத போது
                                              என் பேனா பெரும்பாலும் 
                                              இப்படிதான் எழுதுகிறது !



                                                               **************